เตยหอม02เตยหอม

เตยหอม มีชื่อเรียกอื่น ๆ ว่า ปาแนะวองิง (มาเลเซีย-นราธิวาส)
ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Pandanus amaryllifolius Roxb. ชื่อสามัญ Pandanus Palm , Fragrant Pandan , Pandom wangi. วงศ์ PANDANACEAE เป็นพืชใบเลี้ยงเดี่ยว ลักษณะแตกกอเป็นพุ่มขนาดเล็ก ใบออกเป็นพุ่มบริเวณปลายยอด ใบเป็นใบเดี่ยวเรียงสลับเวียนเป็นเกลียวขึ้นไปจนถึงยอด ลักษณะใบยาวเรียวคล้ายใบหอก ขอบใบเรียบ ผิวใบเป็นมัน เส้นกลางใบเว้าลึกเป็นแอ่ง ถ้าสังเกตดูที่ท้องใบจะเห็นเป็นรูปคล้ายกระดูกงูเรือ ใบมีกลิ่นหอม
ต้นและราก จะใช้เป็นยาขับปัสสาวะ และแก้กษัย โดยใช้ต้น 1 ต้นหรือราก ครึ่งกำมือ ต้นกับน้ำดื่ม ราก แก้โรคเบาหวาน โดยการนำราก 1 กำมือ ต้มน้ำดื่ม เช้า-เย็น ถ้าจะใช้ยาบำรุงหัวใจ รักษาโรคหืด ก็ใช้ ใบสดไม่จำกัดผสมในอาหาร หรือคั้นน้ำรับประทาน ครั้งละ 2- 4 ช้อนแกงก็ได้ ใบสดส่วนใหญ่นิยมนำใบมาเป็นสีผสมอาหาร เช่น ขนมชั้น ลอดช่องไทย ขนมถ้วยฟู เป็นต้น กลิ่นหอมของเตยนั้น จะหอมเย็นชื่นใจ และนิยมใช้แต่งกลิ่นเครื่องดื่ม เช่น น้ำสมุนไพรฝาง น้ำสมุนไพรรางจืด น้ำสมุนไพรดอกอัญชัญ และน้ำเชื่อม เพราะจะดับกลิ่นที่ไม่พึงประสงค์ เตยหอมนอกจากจะให้กลิ่นหอมแล้วยังเป็นยารักษาโรคได้อีกด้วย ปลูกไว้ที่บ้านสัก 1-2 ต้น ก็ดีนะคะ…..
เรียบเรียงโดย นางปาลิตา โตศรีสวัสดิ์เกษม . 28 / 5 / 53. ศว.สระแก้ว
ข้อมูลอ้างอิง : เภสัชกรหญิงสุนทรี สิงหบุตรา โครงการอนุรักษ์พันธุกรรมพืชอันเนื่องมาจากพระราชดำริ
สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี

การคอร์ดเชกชั้นรากของใบเตย03

การคอร์ดเชกชั้นลำต้นของใบเตย

02

การคอร์ดเชกชั้นใบของใบเตย

01